Verbinding. Je praat erover. Maar voel je het ook?
Je luistert naar iedereen.
Maar wie luistert er naar jou?
Je zegt ja op een verzoek, terwijl je agenda al vol staat. Je luistert naar het verhaal van de ander, terwijl je zelf ergens mee rondloopt. Op de vraag hoe het gaat, antwoord je bijna automatisch: goed.
Je wilt betrokken zijn. Je afspraken nakomen. Er zijn voor de mensen die belangrijk voor je zijn. Maar aan het einde van de dag blijft jouw eigen verhaal liggen.
Wat voel ik eigenlijk? Wat wil ik? En ben ik de persoon die ik wil zijn?
Je verlangt naar een leven waarin jouw keuzes passen bij wie je bent. Waarin je kunt zeggen wat je bezighoudt, ruimte maakt voor wat belangrijk is en jezelf herkent in hoe je handelt.
Daar begint voor mij verbinding: bij jezelf, in het contact met anderen en in hoe je omgaat met wat er om je heen gebeurt.
“Ook jouw stem verdient ruimte in het gesprek.”
Wanneer raak jij op de achtergrond?
Jezelf kwijtraken kan ongemerkt gebeuren. In de afspraken waarmee je instemt. In de woorden die je inslikt. In het rekening houden met wat anderen nodig hebben, terwijl je jouw eigen behoeften vooruit blijft schuiven.
Je blijft regelen, zorgen en reageren. Tot iemand vraagt: ‘Maar wat wil jij?’
En je het antwoord nauwelijks meer weet.
Wanneer je eigen stem steeds naar de achtergrond verdwijnt, wordt het lastiger om keuzes te maken die bij je passen. Je kunt betrokken zijn bij iedereen om je heen en je toch alleen voelen in wat jij ervaart.
Ook jouw verhaal verdient ruimte.
Je wilt er zijn voor anderen. Waar blijf je zelf?
Na een volle werkdag vraagt iemand je om hulp. Je eerste reactie is instemmen. Tegelijk voel je hoe moe je bent.
Wat doe je met dat signaal?
Verbinding met jezelf krijgt op zo’n moment een concrete vorm. Je merkt op wat je nodig hebt en laat dat meewegen in je antwoord: ‘Ik wil je graag helpen. Morgen heb ik daar ruimte voor.’
Je blijft betrokken én maakt duidelijk wat je kunt geven. Daarmee krijgt jouw draagkracht een plek in de relatie.
Wanneer verlies alles verandert
Na een overlijden, een scheiding of een andere ingrijpende gebeurtenis kunnen vertrouwde rollen wegvallen. Je dagen zien er anders uit. De toekomst die je voor je zag, verandert.
Wie ben je nu? Waar verlang je naar? Hoe geef je jouw leven opnieuw vorm?
Die vragen kunnen raken aan alles wat vertrouwd was. Je mag verdriet voelen om wat je mist en tegelijk onderzoeken waar je weer ruimte voor wilt maken. In jouw tempo, met aandacht voor wat deze verandering voor jou betekent.
Wat verbinding voor mij betekent
Onlangs schreef ik:
‘Verbinding. Een woord zonder betekenis, wanneer we het alleen maar zeggen.’
Voor mij krijgt verbinding betekenis in wat we doen. Luisteren terwijl het antwoord nog openligt. Uitspreken wat je raakt. Ruimte laten voor twee verhalen, ook wanneer die van elkaar verschillen.
Een ontmoeting waarin verwachtingen naar de achtergrond mogen en je gewoon mens kunt zijn. Met je kracht, twijfel, verdriet, boosheid en verlangen naar erkenning.
Ik weet uit mijn eigen leven hoe verlies en machteloosheid je richting kunnen laten verdwijnen. In mijn zoektocht ontdekte ik hoe belangrijk het was om weer naar mezelf te luisteren. Om te onderscheiden wat van mij was, waar mijn invloed lag en welke keuzes bij mij pasten.
Verbinding heeft mijn leven teruggebracht.
Die ervaring ligt aan de basis van mijn werk bij Libellcoaching en de Libell Methode®. In de begeleiding krijgt jouw verhaal ruimte. We onderzoeken wat jou raakt, wat je nodig hebt en hoe jij verder wilt.
Verbinding met jezelf begint bij eerlijk luisteren
Wat gebeurt er in jou wanneer iets je raakt?
Misschien voel je verdriet en vind je dat je inmiddels verder zou moeten zijn. Misschien ben je boos en oordeel je daar meteen over. Of je verlangt naar hulp, terwijl je van jezelf verwacht dat je alles zelfstandig draagt.
Voor je het weet, krijgt het oordeel meer aandacht dan het gevoel zelf.
Verbinding vraagt dat je die oordelen leert herkennen. Welke verwachtingen heb je van jezelf? Van wie je zou moeten zijn, wat je zou moeten kunnen en hoe je je zou moeten voelen?
In mijn oorspronkelijke tekst schreef ik dat het ego een stukje mag opschuiven. Wat ik bedoel met ‘het ego mag een stukje opschuiven’, is dat het beeld waaraan je probeert te voldoen ruimte mag maken voor wat je werkelijk ervaart.
Je kunt jezelf vragen: ‘Wat voel ik? Wat vertelt dit mij? Wat vraagt mijn aandacht?’
Het antwoord mag tijd nodig hebben. Ook terwijl je zoekt, kun je jezelf serieus nemen.
“Wat jij denkt dat de ander bedoelt, bepaalt hoe je reageert. Maar klopt jouw invulling?”
Hoe blijf je bij jezelf in contact met de ander?
Verbinding met jezelf krijgt ook vorm in gesprekken. In hoe je luistert, welke betekenis je aan woorden geeft en wat je zelf durft uit te spreken.
Luisteren zonder het antwoord al in te vullen
Iemand zegt iets en jij voelt direct een reactie. Je hoort kritiek, afstand of teleurstelling. Je denkt te weten wat de ander bedoelt.
Maar heb je dat ook gevraagd?
Vanuit je eigen ervaringen, verwachtingen en overtuigingen geef je betekenis aan wat je hoort. Voor je het weet, neem je jouw interpretatie aan als waarheid en reageer je daarop.
Sta eens stil bij wat er gebeurt: ‘Wat doet dit met mij? Wat vul ik in? Waar baseer ik dat op?’
Vervolgens kun je jouw aanname toetsen: ‘Ik hoor je zeggen dat… Begrijp ik je zo goed?’
Zo krijgt de ander ruimte om uit te leggen wat die bedoelt. En jij krijgt ruimte om jouw eerste interpretatie bij te stellen.
Uitspreken wat voor jou belangrijk is
Ook jouw ervaring hoort bij het gesprek.
‘Ik merk dat dit mij raakt.’
‘Ik heb tijd nodig om hierover na te denken.’
Voor mij is iets anders belangrijk.’
Door jezelf uit te spreken, maak je zichtbaar waar je staat. Je geeft de ander de kans om jou beter te begrijpen. Daarbij bepaal jij wat je deelt, met wie en op welk moment. Je grenzen horen bij verbinding. Ook afstand nemen kan een keuze zijn die past bij wat jij nodig hebt.
De Libell Methode®: van luisteren naar persoonlijk leiderschap
Hoe geef je die verbinding met jezelf vorm?
Binnen de Libell Methode® werken we met zes samenhangende perspectieven. Ze helpen je om stil te staan bij wat er speelt, jezelf beter te begrijpen en bewust te kiezen hoe je verder wilt.
Luisteren: ruimte maken voor wat er in jou leeft
Wat vraagt jouw aandacht? Je staat stil bij je gevoelens, gedachten en de signalen van je lichaam. Zonder oordeel, zonder meteen een antwoord te zoeken. Gewoon luisteren. Wat merk je op wanneer je jezelf daar de ruimte voor geeft?
Inzicht: begrijpen wat je beweegt
Wat probeert jouw reactie je te vertellen? Stil staan bij wat je opmerkt. Welke ervaringen, overtuigingen en verwachtingen spelen mee? Verbanden zien tussen wat je voelt, denkt en doet. Wat wordt duidelijk wanneer je met nieuwsgierigheid naar jezelf kijkt?
Bewustwording: herkennen wat er gebeurt
Herken je het moment waarop je automatisch reageert? Je merkt bijvoorbeeld dat je instemt terwijl je twijfelt, of dat je reageert op een aanname. In dat besef ontstaat ruimte om bewust te kiezen hoe je met de situatie wilt omgaan. Het bekende aha moment.
Eigenheid: ontdekken wat bij jou past
Wie ben jij naast de rollen die je vervult en de verwachtingen waaraan je probeert te voldoen? Je onderzoekt jouw waarden, behoeften, kwaliteiten en verlangens. Wat voelt eigen? Wat wil jij ruimte geven in je leven?
Loyaliteit: jezelf meenemen in je keuzes
Voor wie sta jij altijd klaar? En welke plek geef je jezelf daarin? Je leert onderscheiden wat van jou is en wat je voor een ander bent gaan dragen. Zo onderzoek je hoe je betrokken kunt blijven bij anderen en tegelijk trouw kunt zijn aan jouw grenzen en waarden.
Leiderschap: verantwoordelijkheid nemen voor jouw leven
Welke keuze wil jij maken? Leiderschap begint bij jezelf blijven en verantwoordelijkheid nemen voor jouw keuzes, grenzen en verantwoordelijkheden. Je oefent met loslaten wat buiten jouw bereik ligt en neemt eigenaarschap over wat binnen jouw invloed valt. Vanuit verbinding met jezelf maak je kleine, bewuste keuzes die passen bij wie jij bent en hoe jij wilt leven.
Hoe versterk je de verbinding met jezelf?
Je kent het misschien. Een gesprek overvalt je. Je voelt van alles, maar krijgt nauwelijks woorden over je lippen. Pas later, wanneer de emoties zijn gezakt, weet je wat je had willen zeggen.
Had ik maar dit gezegd. Had ik maar anders gereageerd.
Je hoofd zit vol.
Je woorden blijven uit.
Een gesprek waarin ik mezelf even kwijtraakte
Een collega sprak mij op een directe manier aan op alles wat ik in zijn ogen verkeerd had gedaan.
Ik ervaarde zijn woorden als een aanval. De situatie overviel me.
De tranen kwamen in mijn ogen. Ik liep rood aan en klapte dicht. Mijn hoofd werd leeg. Ik wilde reageren, maar kon de woorden niet vinden.
Later, toen het verdriet wat was gezakt, kon ik weer nadenken en relativeren. Ik merkte hoe sterk het gesprek oud zeer bij mij had geraakt. Op dat moment was ik de verbinding in het contact met mezelf kwijt. Wat ik zelf vond van de situatie, nodig had en wilde zeggen.
Dat besef gaf me een aanknopingspunt. Ik kon terugkijken en onderzoeken wat mij in een volgend gesprek zou helpen.
Drie vragen om de verbinding te herstellen
1. Heb ik gereageerd zoals ik had willen reageren?
Mijn antwoord was duidelijk: nee. Ik had willen zeggen: ‘Wat jammer dat je dat zo ervaart. Ik kijk er anders naar en wil graag mijn kant vertellen.’ Of: ‘Ik ervaar je woorden als een aanval. Vraag me gerust waarom ik op deze manier heb gehandeld.’
2. Wat helpt mij om de volgende keer te reageren zoals ik wil?
Voor mij begint dat met tijd nemen. Even aandacht geven aan mijn ademhaling en opmerken wat ik voel. Dat helpt mij om rust te vinden in mijn lichaam en mijn gedachten, zodat ik meer ruimte ervaar om bewust te reageren wanneer spanning opkomt.
Ik voel verdriet. Dit raakt iets ouds in mij.
Dat gevoel mag er zijn. Ik kan het erkennen en mezelf vervolgens vragen: Wat wil ik zeggen?
Een korte zin kan mij helpen om woorden te vinden: ‘Ik vind…’ of ‘Ik ben van mening dat…’
In dit gesprek had ik bijvoorbeeld willen zeggen:
‘Ik vind deze manier van aanspreken onprettig. Ik wil bespreken waarom ik doe wat ik doe maar niet op deze manier.’
Zo geef ik mijn gevoel aandacht én spreek ik mijn grens uit.
3. Welke keuze wil ik de volgende keer maken als ik merk dat mijn grens wordt geraakt?
Ik kies ervoor om ruimte voor mezelf te maken. De focus op mijn ademhaling. Zodra ik merk dat ik dichtklap, mag ik vertragen of een pauze vragen:
‘Dit overvalt me. Ik wil even tijd nemen voordat ik reageer.’
Aandacht voor mijn ademhaling kan mij helpen om in verbinding te komen met mijn lichaam en gedachten. Als ik meer tijd nodig heb, kan ik voorstellen om later op het gesprek terug te komen.
Mijn keuze is om mijn grens serieus te nemen en mezelf de ruimte te geven om te reageren op een manier die bij mij past.
“Aandacht voor mijn ademhaling helpt me om bij mezelf te blijven en bewust te kiezen hoe ik reageer.”
Wat zou jou helpen?
Kies vandaag één moment waarop je terugkijkt op een gesprek of situatie die je raakte. Sta stil bij jouw reactie en stel jezelf drie vragen:
Heb ik gereageerd vanuit de persoon die ik wil zijn?
Wat helpt mij om de volgende keer meer vanuit mijn eigenheid te reageren?
Wat zou je helpen om daar de volgende keer ruimte voor te maken?
Benader je antwoorden met nieuwsgierigheid. Gebruik ze om te ontdekken wat bij jou past, met ruimte voor wat nog oefening vraagt.
Misschien wil je duidelijker uitspreken wat je voelt. Eerst nadenken voordat je instemt. Een aanname toetsen. Of aangeven waar jouw grens ligt.
Kies één concrete stap die je wilt oefenen.
Zo krijgt verbinding betekenis in je dagelijks leven: je herkent wat er in je gebeurt en laat jouw eigen stem meewegen in wat je doet.
“Verbinding met jezelf wordt zichtbaar in de keuzes die je maakt.”
Welke ruimte wil jij jezelf geven?
Wil je jezelf weer herkennen in de keuzes die je maakt? Uitspreken wat belangrijk voor je is? Betrokken blijven bij anderen en ook jezelf een plek geven?
Mijn naam is Wendy Hulsebosch, coach gespecialiseerd in rouw en verlies, oprichter van Libellcoaching en ontwikkelaar van de Libell Methode®. Ik begeleid mensen bij verlies, stress en ingrijpende veranderingen die het leven op zijn kop zetten.
Samen onderzoeken we wat jouw aandacht vraagt, wat je nodig hebt en welke keuzes bij jou passen. Zo werk je aan verbinding met jezelf en geef je richting aan jouw leven.
Je bent welkom in mijn praktijk in Oosterwolde, Friesland, online of tijdens wandelcoaching.
Wil je eerst kennismaken onder het genot van een kop koffie of thee? Plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek.
Verandering begint waar verbinding ontstaat.
Libell Methode®
Luisteren • Inzicht • Bewustwording • Eigenheid • Loyaliteit • Leiderschap